Category Archives: Uncategorized

Vandaag is mooi, grijze luchten – iets koeler dan lekker – incluis.

Grappig: in het Ster reclameblok op de radio achtereenvolgens ‘n spot van Lekker Dier over een rij varkens, koeien en kippen van Amsterdam tot Brussel als onze dagelijkse gezamenlijke vleesconsumptie, gevolgd door eentje over lekker wild eten in de Achterhoek.

De vrije markteconomie produceert af en toe rare kinderen … ach, ‘n kogel door je kop of borstkas terwijl je in bos of heide graast, duidt misschien toch op ‘n beter leven dan een slagpen na ‘n paar porren met een electroknuppel, na een leven in een overvolle ruimte zonder daglicht en gras onder de hoeven …

In een weekend kan veel gebeuren, al was ik niet een druk baasje dat overal heen vliegt en probeert geen moment te missen.

Panta rhei … vermoeidheid, raar gevoel rondom spijsvertering en smaak, opspelende bijholte-ontsteking en koortslip dat wisselt tussen opdrogen en weer opengaan. Alles went, toch verschuift de aandacht soms van dankbaarheid voor de stappen voorwaarts naar de tè vertrouwde ongemakken.

Kleine grote dingen kunnen soelaas brengen en omslag van gedachten (dus emoties): een paar uurtjes vol overgave in de sauna met José, weer getracteerd worden op ontbijt dat ze klaarmaakt terwijl ik nog kan blijven liggen, een ochtendzonnetje voordat de voorspelde wolkendeken zich uit niets lijkt te vormen.

Dan is thuiskomen vandaag, de reis weer oppakken en proberen zonder verwachting te genieten van de prettige en minder prettige dingen die zich presenteren … niets is blijvend, dus waarom hechten aan de herinnering van wat er zonet is gebeurd, of me zorgen maken om wat er straks misschien komt?

Another day to celebrate (yesterday I described this in the Dutch post). Waking up with a feeling of gratitude for the progress I’m experiencing in healing, after about 10 days of feeling tossed about in a tumble dryer. Swelling in lower limbs seems past tense, even the red inflammation patches on my shins have cleared. Bronchi feeling 90% cleared, no more itchy cough reaction when consciously breathing deeply. Bike trip to hospital yesterday for blood test was like it used to be: up-tempo and not having to catch my breath.

Regaining confidence in my ability to monitor my health by paying attention to what I feel and sense. Phone call with from haematologist-oncologist this morning was opened with a smiling voice and joy at the results of the blood-work. My Hb was up to 6.6 mmol/l, which it hasn’t been for ages. WBC (white blood cell) count had dropped again, from 220 on Sept. 9th to 180 now, which means more room in my bone-marrow for the production of RBCs (red blood cells – lack of which caused chronic anaemia). I can feel that my spleen has drastically shrunk.
Next chemo treatment will again be a single drug, which suits me fine. No need to use a sledgehammer if a if a silversmith’s tapping will do.

Vandaag een dag om te vieren: zwelling in ledematen bleef uit. Ochtendwandeling vóór het ontbijt (tweede dag op rij) gaf energie, vrolijkheid en voldoening dat ik m’n uitstelgedrag op dit punt doorbrak. Ik kan weer diep en rustig ademhalen (geen benauwdheid of hoestprikkel), darmflora lijken weer gezond te worden (extra gelet op pre- en probiotica). Zet toch wel de toon voor de rest van de dag.

Fietsen naar en van het ziekenhuis voor bloedprik ging op ouderwets kwiek tempo. Nog iets om blij mee te zijn: de maandenlang durende rood-paarse ontstekingsplekken op schenen zijn genezen. Wat een gecompromitteerd en met chemisch bombardement getroffen immuunsysteem nog voormekaar kan krijgen … Natura Magistra Sanitatis ☘️🤗🙏🏼

Vandaag heel plezierig wakker geworden na bijna voldoende slaap en rustig opgestaan dankzij de liefdevolle zorg van José, die gisteren een lichtverteerbare avondmaal voor me op tafel zette, een bed met schone lakens en een fruitontbijt klaarmaakte. Tegen het middaguur erg ‘ingekakt’ – m’n hoofd voelde alsof gedrogeerd. Stevige massage van Aad hielp lage rugpijn oplossen en vastzittende energie weer te laten stromen. Na m’n avondeten volgens concept zoals in mijn engelstalige post van vandaag te lezen is, en een zeer inspirerende CollegeTour met gast Jan Terlouw, voel ik me weer mens. Op naar een fijne nacht slapen.

Ups and downs – almost certainly linked to the medication (now stopped) and bloating reduced to the level caused by my enlarged spleen and liver, have made way for a familiar sensing of what’s going on in my body. With the swelling in lower limbs gone, being more aware of the passage of food and drink through my beautiful natural processing system called my body, has become the ‘new’ (actually old and familiar) , mostly subconscious focus mode.

An important step, thanks to Annie, is no longer eating obvious carbs in – the same meal or within a short interval – as protein-rich food, which I did before so as to gain energy and help rebuild lost muscle mass. Apparently (and in retrospect logical, having read the book mentioned below) the basic digestive response to intake of food through the mouth, carbs and proteins triggers a different set of gastric juices and gut flora to get the job done efficiently.

The accompaniment to either carbs or proteins to provide variety, much-needed food fibre and a feeling of comfortable fullness, is now vegetables (partly raw, predominantly steamed). This seems to be working very well for me, especially since veggie intake had diminished in my quest to stock up on proteins. Advice from biomedical doctor (also orthomolecular approach) was to follow a paleo-keto diet to provide nutrition and immune system health during the chemo protocol.

Healthy fats are a crucial part of this diet, since they provide energy without resorting to carbs, amongst many other functions such as cardiovascular health (lowering cholesterol, yes! – please don’t be fooled by the ’light/lite’ fat and ‘cholesterol lowering’ claims made by food producers and marketeers) and nervous system, including the brain.

Without going deeper into the material, I strongly recommend reading and understanding/applying the insights into our biggest ‘brain’ – the intestines – beautifully presented in the book ‘Gut’ by Giulia Enders. Dutch title: De mooie voedselmachine.

Thuis wakker geworden na ‘n redelijke nacht. Hoera! Zwelling in onderbenen, kuiten, enkels en voeten helemaal weg. Wel met beenkramp in beide benen wakker geworden … toch beter hydrateren en letten op magnesiuminname. Naar Harlingen voor afsluitende lunch met de eigenaren van het huis en wat klusjes af te ronden die ik had aangeboden als bijdrage. Lekker eten en gezellig. ‘s Avonds weer thuis eten en slapen. Het went gauw. Gemoed erg opgeknapt.

Een gevoel van verbijstering en verontwaardiging over het gemak waarmee medicijnen worden voorgeschreven (en blijkbaar met evenveel gemak worden gestaakt), begint me te bekruipen. Zal toch m’n ideeën over allopathie en de marginalisering van natuurlijke geneeswijzen, met het uitblijven van een integrale aanpak van gezondheid als erkenning van de ondeelbaarheid van het lichaam in onderdelen, maar gaan ordenen en met jullie delen.

Cutting the last prescription pharmaceutical seems — touch wood – a blessing and a relief. Rash on torso considerably abated, legs still spotted pink. Swelling in calves, ankles and feet somewhat reduced. Bloating and constipation getting less. Mood improving. The end of my stay in A&C’s lovely house with spacious West-facing garden ends today. I enjoyed it tremendously. Home needs to be recolonized a bit.

This time in English to accommodate the dear ones following me who have difficulty understanding Dutch:

Yesterday, Tuesday, was a day of disillusionment: the faith I placed in the regular medical care suffered a credibility crisis: after ceasing intake of a second pharmaceutical, the drug designed to protect my kidneys from the toxins released by the treatment (4 days after it was entered in my online file at the hospital as discontinued. – I have no recollection of anyone telling me this explicitly). What upset me was the fact that the drug was a second suspect of causing/triggering my considerable skin rash. Precisely on Saturday it flared up after having abated two weeks after my first series of shots.

There are issues here that I want to share here on this site, all in due course. Just about everything in my body has been shaken up.

What livened up matters was a visit with overnight stay on Tuesday by my dear friend from student days continuously ’til now, and his partner. People with whom I share a lot. The delicious food they brought and prepared, along with calm, connective company melted any discomfort I might have been aware of before. This morning I woke up quite refreshed and cheerful despite my usual restless sleep which is unfortunately a recent development.

After their departure came the icing in the cake; my little big sister invited me for a meal at a local restaurant (I’m on holiday in Harlingen). The meal was fit for a king and the service, care and presentation were excellent at a very reasonable price. The evening definitely contributed to a good night’s sleep and a cheerful rising.

Lot of things to remember in the course of a day. Dear family and friends, if you’d like to follow me on this journey, feel free to subscribe, then you’ll be notified by email when there are updates.

Regarding my rash and other nagging discomforts, I followed my intuition and interrupted the intake of the third pharmaceutical – meant to flush Potassium out of my blood. See what that does. Need to hydrate better to take over that function – bit of a challege seeing that I’m rarely thirsty.

Morgen is nu vandaag … beter en langer geslapen, meer rust in de innerlijke krochten, hoofd wat helderder, minder opgezette buik, wèl behoorlijk opgezette benen, enkels en voeten. Huiduitslag nog fel aanwezig, gelukkig zonder jeuk of pijn.
Ik stond op het punt het laatste tablet in te nemen, voorgeschreven als bescherming van de nieren. Toch even bellen met ziekenhuis – moet er een herhaalrecept komen? M’n broek zakte af: onderaan de medicatielijst bij ‘gestopte medicatie’ stond hij sinds vrijdag (bij ontslag na behandeling), met als kanttekening “mogelijk veroorzaken van huiduitslag”. Ik herinner me niet dat dit tegen mij gezegd is. Was ik maar vrijdag gestopt … zinloos terugkijken, ik moet verder met wat er is.