Morgen is nu vandaag … beter en langer geslapen, meer rust in de innerlijke krochten, hoofd wat helderder, minder opgezette buik, wèl behoorlijk opgezette benen, enkels en voeten. Huiduitslag nog fel aanwezig, gelukkig zonder jeuk of pijn.
Ik stond op het punt het laatste tablet in te nemen, voorgeschreven als bescherming van de nieren. Toch even bellen met ziekenhuis – moet er een herhaalrecept komen? M’n broek zakte af: onderaan de medicatielijst bij ‘gestopte medicatie’ stond hij sinds vrijdag (bij ontslag na behandeling), met als kanttekening “mogelijk veroorzaken van huiduitslag”. Ik herinner me niet dat dit tegen mij gezegd is. Was ik maar vrijdag gestopt … zinloos terugkijken, ik moet verder met wat er is.
dinsdag 210914
Understanding Beats Fear 
He Peter,
Dankjewel voor het toesturen van de link van deze website. Ik denk dat dit een hele goede stap is en dan hoef je niet je verhaal steeds individueel te doen en kun je energie daarmee ook beter managen.
Je kunt trouwens mooi schrijven. Heel verhalend, leest prettig door.
Ik heb volgens mij alle blogs nu gelezen. Wat een moedig besluit om nu toch de chemo een kans te geven. Je hebt veel geïnvesteerd om dit op een natuurlijkere manier te doen en zo je kwaliteit van leven te waarborgen. Dit is ook een lange tijd heel goed gelukt, met natuurlijk bochten, struikelen en weer opstaan. Wat een chemo in een eerder stadium gedaan zou hebben weet je ook niet, het had je kwaliteit kunnen verslechteren of verbeteren. We hebben geen glazen bol om vooraf keuzes te kunnen meten / uitkomsten te weten. We weten allemaal rationeel dat het leven eindig is en dat ziektes in verschillende varianten ons kunnen overkomen (vanuit welke oorza(a)ken dan ook), maar toch is het emotioneel (voor de betreffende persoon en de omgeving).
Ik kan me je eenzaamheid ook voorstellen dat dierbare mensen om je heen vanuit hen eigen emoties / angsten (wat ook heel begrijpelijk is) reageren op jouw ziekte / genezingsproces en je beslissingen hierover. En dat het uitleggen hiervan en toch je eigen pad blijven gaan / eigen keuzes te maken, die ( in eerste instantie) minder populair zijn, veel energie kost. Het is jouw leven en jouw lichaam, daar beslis jij over. Soms een moeilijke balans dans lijkt mij.
Ik hoop dat de wonden, kneuzingen, schaafplekken door de val van vorige week wat beter genezen zijn. Je voelt je natuurlijk in deze tijd extra kwetsbaar en dan zo’n val erbij is dan nog meer schrikken.
Als ik je blog goed begrijp ben je weer in Harlingen en kun je daar goed je rust vinden. Fijn dat je deze plek hebt en dat dit je rust geeft.
Heel veel sterkte, we houden contact.
Groeten, Dieneke
LikeLiked by 1 person
Fijn om te lezen, bemoedigend, dankjewel Dieneke! 🙏🏼
LikeLike