Uitgeknepen | Squeezed Out
Een dag om mijn lichaam en geest als een uitgeknepen spons te beschouwen. Na ‘n redelijk actief weekend: zaterdag vóór de lunch door vriend H gebracht naar ‘mijn‘ vakantiewoning/stadsvilla in Harlingen. Ik was er nog niet geweest in de tweede periode waarin ik op het stijlvolle huis met ruimte, licht, hoge plafonds en een kamer rijkelijk gelardeerd met boeken (kunst, cultuur, reizen, boeddhisme), cd’s en dvd’s mocht passen. Het werd tijd: de potten vogelpindakaas aan de muren van de tuin die de afmetingen (zeker niet de sfeer) van een bowlingbaan heeft, waren schoongepikt en de herfstbladeren lagen als confetti op een biljartlaken voor titanen. De potten vervangen lukte, de bladeren zijn geruimd door een vriendin. Ik bofte. Vanochtend waren er vier merels aan het pikken op het gras, niet lang daarna was de gebruikelijke halve appel ook verslonden.
Tja, m’n lijf? Dat is aan het zoeken naar draaglijkheid en kalme zenuw-uiteinden. In elk geval voldoende om blij te zijn met m’n omhulsel en dankbaar voor de vitaliteit van m’n cellen tegen de verdrukking in. Door de ‘ik hoef niks’ -instelling heb ik vandaag weinig last gehad van m’n jeukerige en schilferige huid, m’n opgezette benen en nog ‘n paar andere zaken die niet door de apk-keuring zouden komen.
Sinds lange tijd heb ik me schaamteloos overgegeven aan binge-watching van een serie met een geweldige hoofdrolspeler – Omar Sy – die in Intouchable m’n hart gestolen heeft. Het thema ook: ‘n self-made (gentle)man die tegen de stroom in uitgroeit tot een Master Mind alleskunner die zoete wraak neemt op degenen die zijn naasten en hemzelf enorme schade hebben berokkend door corruptie en bewust verdraaien van de werkelijkheid. Ik vind het superspannend en entertainment op niveau, intelligente plot. Als dit maar goed afloopt … de serie heet Lupin.
Understanding Beats Fear 