De handdoek bleef net buiten de ring afgelopen weekend … verlichting van de huidklachten zette helaas niet door naar m’n benen; het lijkt wel of de elende uit m’n bovenlijf de verwensing ‘je kunt de grond inzakken’ ten dele heeft gehonoreerd … die is in mijn – voornamelijk onder- – benen blijven hangen, in geconcentreerde vorm.
Het schijnt heel menselijk te zijn de oorzaak van ongemak, tegenslag of negatieve voelens buiten onszelf te zoeken. Mjn menselijkheid is in dat geval bewezen: eerst de ‘chemische troep’ van de behandeling en de preventieve medicatie erna moesten het ontgelden, daarna de specialisten die ik als onbeschaamde straatdealers van de farmamaffia bestempelde. Totdat mijn boezem langaam verzachtte en ik er een hand in kon steken … hoe zit het mijn holistisch denken (waarover ik vroeger zo boos om kon worden dat reguliere artsen daar niet aan willen)? Ik weet toch dat je ‘alternatief’ – ik hou niet van dat woord; het riekt naar te lang gedragen geitenwollen sokken – nou goed, met natuurlijke genezing, zelf-heling het niet redt met één of twee middelen of meer. De hele pyramide van kwantitatief en kwalitatief voldoende (nacht)rust, beweging, ademhaling, zuivere voeding, spijsvertering, supplementen, stress management, mindfulness, sociale ondersteuning – pfff! deze pyramide is volgens mij hoger dan die van Cheops – is nodig, wil je merkbaar resultaat boeken. Geen wonder dat het onbetwiste merendeel van die vermaledijde kankerlijers kiest voor ‘doe mij maar die chemo – dat andere is me veel te ingewikkeld’ … en reteduur, kan ik je gerust verklappen. Tot overmaat van ramp: als je pyramide wankelt, poep en pies je het grootste deel van dat zorgvuldig geteelde voedsel en de knap vermarkte supplementen weer uit.
En, moet ik eerlijk bekennen, sjoemel ik met de regels: ‘n paar blokjes pure chocola kan geen kwaad (volgens deskundigen is dat zelfs heilzaam vanwege de anti-oxidanten en nog meer), en het gevolg dat hoe meer cacao, er deste minder toegevoegd suiker in zit, naast het prethormoon stimulerend effect. Maar ja, wat is ‘puur’ als het op voedselmarketing aankomt? Sommige wikkels willen je doen geloven dat 65% cacaogehalte al ‘puur’is. Hoeveel van de resterende 35% is dan suiker? – dat is economisch gezien niet handig te vermelden.
Goed, dat is dan een argument om de ‘het komt van buiten en ik kan er niks aan doen’-theorie te ondersteunen. Wat niet van buiten komt, is het feit dat ik tv-kijkend op de bank de helft van de reep heb verorberd, soms aangevuld met een paar blokjes niet-zo-pure melkchocolade, die ik voor de chocoladeracisten in huis haalde, en dan nog een paar … je moet af en toe ook kunnen genieten van een paar dingen die niet zo gezond zijn, hoor ik mezelf zeggen, nadat ik dit tientallen keer heb gehoord van degenen die het goed met me voor hebben. En dan hebben we het niet over het dubbelgegiste biertje dat ik vorige week tijdens uit eten met J heb geslurpt (overigens met veel plezier) en de croissantjes met boter en honing die van tijd tot tijd samen met mijn geliefde cortado havermelk als troostmeisjes in het bed van mjn denkbeeldige Samurairegime belanden. En tja, waar snelle koolhydraten hun intree doen, is minder ruimte voor groenten, hoogwaardige eiwitten en metabolisme-ondersteunende vetten.
Kortom, als deze illustratie slechts een voorbeeld is van het knabbelen aan het heksenhuisje van goede voornemens, dan wordt het duidelijk dat mjn aanpak niet altijd staat als een huis. Als dit voor mij ingewikkeld is, hoe moet het dan zijn voor die arme sloebers die minstens tien jaar hebben geploeterd om de s uit hun titel te krijgen, een beginhoofdletter ervoor in de plaats te ontvangen en zelf nog geen kanker hebben gekregen (althans niet bewust), om holistisch te denken?
Understanding Beats Fear 